CANI SIKILAN TANRILAR. HAYAT İLLÜZYON MU ?

Bu hayat, başkalarının yarattığı bir illüzyon mu ?

Sonsuz yaşama sahip hayal bile edemeyeceğimiz kadar teknolojiye sahip akıllı canlılar düşünün. Akıllarına ne geliyorsa yapmışlar ve sıkıntıdan patlıyorlar. Evren diye bir yer yaratıyorlar ve içinde de dünya. Enerji formuna bürünüp, seçtikleri insanları play station oynar gibi yönetiyorlar veya peygamber, Elvis Presley gibi şöhretli insanlar yaratıyorlar ve onların bedenlerine enkarne olarak şöhretli bir yaşama sahip oluyorlar. Bu şöhretli insan ölünce hooop başka bir şöhretli insan yaratıp yeni oyuncaklarına sahip oluyorlar ve hiç canları sıkılmıyor.

Ama bu yarattıkları oyuncakların yaşadığı dünyanın acı çekmesi de umurlarında değil. Savaşlar, açlık, hastalıklar; hayvanların çatır çatır birbirini yemesi falan...

ŞEYTAN: TANRININ ALLAH'IN KÖTÜLÜK PALAVRASI

Sistemi yaratan tanrı veya tanrılar dengeyi sağlamak için dualite prensibini kullanır. Siyah-beyaz, artı-eksi, soğuk-sıcak, iyilik-kötülük. 1 ve 0'lardan oluşan bilgisayar programı gibi.

İyiliği dengeleyen kötülüğü de acımasızca kullanır tanrı. Kötülük; savaşın, açlığın, hastalığın kol gezmesini sağlayan demir yumruktur.

Kötülüğü kullanan tanrı, insanların O'nu bu kötülüklerin varlığı dolayısıyla suçlayacağını mutlaka biliyordu. Kötülüklerden dolayı insanların onu suçlamasından nasıl kurtulurdu ? Çözüm çok basit. Vallahi ben bu kötülükleri yapmadım. O hayırsız uğursuz şeytan var ya, bütün kötülükler ondan kaynaklanıyor; benim hiç suçum yok; ben çok iyi biriyim, merhametliyim. Beni suçlamayın, şeytanı suçlayın. Tabi ortalıkta şeytan meytan diye bir şey yok; bütün numaraları ortaya koyan O'dur veya Allah'tır. Bütün bu konuyu detaylıca Kuran'daki ayetlerde bulabilirsiniz.

Suçu şeytana at, paçayı sıyır. 

Evet tanrı, evet sen; bu kötülüklerinden bıktık artık, bu sisteminden nefret ediyoruz. Ve bu kötülüğün kol gezdiği sistemin yıkılması için elimizden geleni yapmalıyız; yani tanrıyı kıyamete zorlamalıyız.